Verliefd

‘Als ik lekker met iemand dans ben ik meteen verliefd’, zei een salsavriendinnetje. ‘Nu op hem bijvoorbeeld’ – en ze wees een man aan – ‘terwijl ik anders echt niet op hem zou vallen.’ Ik moest lachen. Niet om de man op wie ze op dat feest even verliefd was (want én hij kon goed dansen én hij had een leuke lach), maar omdat ik het grappig vond dat ze de kriebels in haar buik en de lichtheid in haar hoofd van zoveel draaien in verband bracht met verliefd zijn op een man.

Grappig en verbazend. Ik word namelijk nooit verliefd op de mannen met wie ik dans. Als ik al verliefd wordt voor een nacht, dan is het juist op de mannen die niet met me dansen. Dan stift ik mijn lippen nog roder, trek mijn schouders verder naar achter en til mijn hoofd hoger. Dan ben ik verliefd tot ze wel met me dansen. Maar eigenlijk heeft dat niks met verliefdheid te maken, alleen maar met aandacht.

Toch begrijp ik de verwarring. ‘Volgens mij is Anne verliefd op mij’, zei een jongen eens tegen datzelfde salsavriendinnetje. ‘Ze kijkt me tijdens het dansen zo stralend aan.’ En wat dat stralen betreft, had hij gelijk. Het had alleen niet met hem te maken. Als ik dans met wie dan ook verschijnt er als vanzelf een lach op mijn gezicht die niet meer verdwijnt. Dan schitteren mijn ogen en spat ik haast uit elkaar van geluk. Maar om aan de verwarring van mijn danspartners een einde te maken: ik ben alleen verliefd op het dansen.

Een gedachte over “Verliefd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s