Sonrisa

Het moeilijkste van alleen op vakantie gaan, was alleen thuis komen.
‘Ik heb niks om naar terug te keren,’ dacht ik toen het vliegtuig op verregende grond landde. Ik geloofde het echt. Ik geloofde het terwijl mijn vriendinnen ‘welkom terug!!!’ appten, mijn vader me ophaalde van de luchthaven, mijn moeder me overstelpte met knuffels en eten, en mijn zusje me troostte toen ze me op tranen betrapte.

*

‘Geef mij een woord,’ zei Victoria, ‘en ik schrijf een gedicht.’
Het was buiten fris die avond, dus zat ze met een okergele trui aan achter haar typmachine.
‘Sonrisa,’ zei ik. Het is mijn favoriete Spaanse woord; een glimlach laat de zon schijnen.
Ze dacht na, heel even maar, en begon toen toetsen aan te slaan.
‘Sonrisa,’ zei ze een paar minuten later. Ze haalde het groene papier uit haar typmachine en droeg voor:

Sonrisa

Alegre soy
alegre me siento
es mi modo de estar en este mundo
caotico y bello.
Sonrisas veo,
sonrisas doy,
quiero expresar con mi para
la paz
la libertad
y la hermosura de vivir
en armonia con la naturaleza
y todos las demás criaturas de la tierra.

In tegenstelling tot de open poëzieavond in een bar, waar ik geen woord verstond, begreep ik elk woord van Victoria’s gedicht. Vrolijkheid als levenshouding in deze mooie en chaotische wereld.

Sonrisa

3 gedachtes over “Sonrisa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s