Kleur bekennen

Ik dacht dat ik als een kameleon was. Dat ik van kleur verschiet als mijn omgeving verandert. Maar na een kleurentest die ik voor werk moest doen, blijkt dat ik vooral geel en groen ben met een turkoois accent. Vrij vertaald: ik leef met mijn hoofd in wolken lucht en liefde.

‘Je hebt een uitgesproken profiel,’ concludeert de man die is ingehuurd om drie uur over paletten te praten. ‘Maar oranje is een aandachtspunt. Werk naar een resultaat toe.’
Hij is nog niet uitgepraat, of ik storm het kantoor waar mijn manager rustig zit te werken binnen. ‘We moeten ons bila weer inplannen,’ zeg ik tegen haar. ‘Ik moet doelen stellen en een actieagenda maken. Een stip op de horizon zetten, want nu ga ik nergens naartoe.’
Ze draait zich naar mij om en ziet de paniek op mijn gezicht. ‘Laat je niet gek maken,’ zegt ze. ‘Je gaat echt wel ergens naartoe. En je hoeft niet te weten waarheen.’

2 gedachtes over “Kleur bekennen

  1. Hoi Anne,

    Leuke Woordschets. Ik moest gelijk aan het onderstaande denken:

    Ken je het verhaal uit Alice in Wonderland waarin zij aan de ‘grijnzende kat’ de weg vraagt: “Zou je me alsjeblieft willen vertellen welke kant ik op moet?” vraagt Alice. “Dat hangt er voor een groot deel vanaf waar je naar toe wilt”, zegt de kat. “Het zal mij een zorg zijn” zegt Alice. “Dan maakt het niet uit welke kant je op gaat”, antwoordt de kat.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s