2017

Voor de nachtclub afbrandde, was ik er elke week te vinden. Dan liep ik op dinsdagavond iets voor 19 uur door het detectiepoortje naar binnen. Op de dansvloer wenden mijn ogen aan het donker voor ik een hand kon onderscheiden van iemand die me ten dans vroeg.

In het begin leek het meer op vechten, dat dansen van mij. Met mannen die de stappen in hun hoofd afgingen en daardoor altijd buiten de maat dansten. Dan trok ik ze aan hun armen in mijn ritme mee. En als ze ook maar een stapje afweken van wat de bedoeling was, danste ik stug door zoals het hoorde.

Tot mijn danslerares me de les wees.
‘Een vrouw moet altijd volgen,’ zei ze. ‘Danst een man buiten de maat? Dan pas jij je aan.’
Mijn danspartner en ik keken een beetje ongemakkelijk bij zoveel de-emancipatie. Maar toen ik daarna zijn hand aannam, wachtte tot hij de eerste stap zette op de verkeerde tel en vervolgens omet hem meebewoog, dansten we voor het eerst iets wat in de verte op een salsa leek.

Veel danslessen later onthulde ze het geheim van goed volgen/dansen/leven.
‘Verwacht alles en verwacht niets.’

Gelukkig nieuwjaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s