Pretpakket

Toen ik zwanger was, kwam D. op een dag thuis met een vuilniszak vol babykleertjes. Zijn collega, die ook haar eerste kindje verwachtte, had de kleertjes van haar buurvrouw gekregen en zelf al een eerste selectie gemaakt. De afdankertjes van de afdankertjes waren voor ons.

Dus niet hè. Voor mijn baby wilde ik alleen datgeen wat net zo nieuw en zacht was als hijzelf. Voor de vorm viste ik een romper en een joggingsetje uit de zak. Daarna d(ep)oneerde ik de hele handel bij de kringloop.

Nu, anderhalf jaar later, leef ik met een dreumes die pindakaas in zijn haren smeert en in schapenpoep rond stampt. Voor hem hoef ik niet meer het nieuwste van het nieuwste. Ik ben allang blij als er überhaupt nog iets schoons in zijn kast lig.

Daarbij, hij is inmiddels al aan zijn vijfde garderobe bezig. Nu komt het geldbedrag dat ik aan zijn kleding uitgeef waarschijnlijk nog niet in de buurt van het bedrag dat ik op jaarbasis spendeer aan Thuisbezorgd, maar toch. Een beetje extra besparen kan nooit kwaad.

Groot was dan ook mijn enthousiasme toen ik ontdekte dat er op Marktplaats complete kledingpakketten worden verkocht voor een schijntje. De dreumes hobbelt nu alsnog rond in tweedehandsjes. En wat blijkt? Ik vind ‘m nog steeds even uniek.

Kerst – een nieuw begin

Alle kerstwensen ten spijt is er na 2018 jaar nog altijd geen vrede op aarde. Kerst is voor mij vooral een feest om mijn enige designerjurk uit de kast te trekken en te doen alsof. D. daarentegen heeft niet zoveel met kerst (en ook niet met doen alsof) en loopt de hele dag in zijn joggingbroek rond.

‘Doe je voor het eten wel je nette broek aan?’ vraag ik. (Hoewel dat vraagteken er alleen maar voor de vorm bij staat).
Om de vrede te bewaren trekt hij een spijkerbroek aan (‘de netste die ik heb’) en kunnen we aan tafel.

Tussen de kalfsrollade en de panna cotta geeft de dreumes een flinke ruk aan het tafelkleed. Een glas rode wijn belandt óp mijn buik in plaats van erin. Ik high five de dreumes om zo’n goeie treffer en excuseer me voor een kledingwissel. Met mijn enige chique jurk nu in een badje met babyshampoo, is de keuze snel gemaakt. Mijn favoriete trui en de joggingbroek van D. Het is een begin.

Vliegen met baby

‘Well, that wasn’t too bad,’ zegt de Litouwer naast me als de wielen van het vliegtuig de grond weer raken.
Ik weet niet of het grappig of vriendelijk bedoelt, maar ik kan het allebei waarderen.
Jad heeft vrijwel de hele vlucht gebruld alsof hij net geboren was. Gelukkig vlogen we niet naar de andere kant van de wereld, maar naar Ibiza.
‘At least I can really use this vacation now,’ zeg ik.

Gezinsvakantie

We gaan op vliegvakantie en mogen één stuk ruimbagage van 15 kilo meenemen. Nadat ik alle noodzakelijke babyspullen heb ingepakt, is de koffer vol. Her en der prop ik er nog wat flodderjurkjes van mij tussen.
‘Jouw kleding past niet meer,’ zeg ik tegen D. ‘Die moet in het kleine koffertje.’
‘Is goed,’ zegt D. ‘Ik heb toch niet veel nodig. Als je voor mij twee korte broeken pakt en een paar shirts is het goed.’
‘Moet ík jóúw koffer inpakken?’
‘Moet ik jouw koffer straks dragen?’
Maar dat vind ik flauw want dat is heel wat anders.