Dag 1: El ritmo de la calle

Ik was vergeten dat ik dit miste:

  • veel te sterke koffie met leche
  • tostada met een dikke laag boter en jam als ontbijt
  • gitaarspel uit smalle steegjes
  • slapen in de middag
  • lawaaierige tapasbars
  • claras con limón

Ik had verwacht dat alleen op vakantie gaan zou leiden tot confronterende gedachten en grote inzichten. Maar ‘el ritmo de la calle’ neemt me over en daarin is weinig plaats voor iets anders dan eten, ronddwalen en mensen kijken. En oh, af en toe een blik werpen op het decor…

El ritme de la calle

Hoe het écht is om alleen op vakantie te gaan

Als ik, naar aanloop van vandaag, mensen vertelde dat ik alleen op vakantie ga naar Granada, gaf dat een van de volgende reacties:

  • ‘Wat dapper! Het komt heus wel goed.’
  • ‘Jij kan dat. Jij bent zo onafhankelijk.’
  • ‘Wie weet ontmoet je wel een leuke man.’

Zelf stuiter ik heen en weer tussen mijn gevoelens; het ene moment voel ik me een vrouw van de wereld en het volgende voel ik mij al bij voorbaat eenzaam. Hoe het ook zij, ik zal jullie komende negen dagen vertellen hoe het écht is om alleen op vakantie te gaan.

¡Hasta pronto!