Damascus

‘Heb je veel verhalen gehoord over Damascus?’ vroeg ze me.
Ik wil je er alles over vertellen, bedoelde ze. En ze ratelde: ‘Er is een grote straat langs een rivier met aan allebei de kanten allemaal restauranten. Op een avond zoals deze is het daar vol met mensen. Het is mijn favoriete plek. Toen mijn vader wegging hebben we daar in een restaurant een afscheidsfeest gegeven. Mijn moeder zei dat mijn vader gewoon naar het buitenland zou gaan om te werken. Ze wilde me niet bang maken. Maar ik voelde wel dat het niet klopte. Mijn vader ging naar Nederland en een jaar later gingen wij ook. Ik was acht. Ik was blij omdat ik mijn vader weer zou zien. Maar soms wil ik terug en Damascus weer zien.’