Je zou er een klimaatdepressie van krijgen

Ik doe heus mijn best om groener te leven. Maar man oh man, door al die brandende bomen in de Amazone zie ik het bos niet meer.

Ik kocht vegan schoenen van Minuit sur Terre. Super mooie ook nog eens, maar na één keer dragen hangen de vellen al aan de zool. Die vellen lijken ook nog eens verdacht veel op plastic, dus loop ik nu op mijn tenen om zoveel mogelijk te voorkomen dat ik microplastics de grond in stamp.

Ik kocht een jeans van Armed Angels, gemaakt van ecofair biologisch katoen. Blijkt dat de productie van katoen (biologisch of anderszins) vreselijk veel negatieve impact heeft op het milieu en je nog beter elke dag een plastic zak aan kunt trekken.

Dan doen mijn katoenen make-up remover pads dus ook meer kwaad dan goed. En over wasbaar maandverband wil ik het al helemaal niet hebben. Zero waste in de badkamer gaat het verschil sowieso niet maken. Met een verpakkingsvrije shampoo bar moet je je haar minstens vijf keer wassen voor het een beetje schoon is. Douchen duurt daardoor flink wat langer dan 5 minuten. Dus het uiteindelijke resultaat is alleen maar heel veel meer water dat in het doucheputje verdwijnt.

Iets wat bijna verdwenen is uit mijn koelkast: melk. Dat verruil ik zoveel mogelijk voor plantaardige varianten. Maar geen amandelmelk, want die amandelen komen van ver. En geen rijstmelk, want rijst bevat arsenicum. En ook geen sojamelk, want soja brengt je hormonen uit balans. (Blijft havermelk over).

De enige écht duurzame verandering die ik heb gemaakt, is dat ik vrijwel geen vlees en vis meer eet. Daar is volgens mij geen enkel negatief neveneffect bij te verzinnen. Behalve dan dat het bijna een echtelijke scheiding veroorzaakte.